menu

5 vragen aan… Liset Talboom en Brigitte Orie

Wie lopen er rond op de vestigingen van BLH? Wat is hun specialiteit? En hoe werken ze? Maak kennis met onze medewerkers. Deze keer BLH’ers Liset en Brigitte.

Wat zijn je werkzaamheden bij BLH?

Liset: ‘’Het grootste deel van mijn werkzaamheden bestaat uit het behandelen van kinderen met dyslexie. Daarnaast komen ook andere leer-, gedrags- of sociaal emotionele problemen voor en doe ik regelmatig diagnostisch onderzoek. De jongste leerling die ik momenteel begeleid is 8 en de oudste 14, wat maakt dat je steeds een andere benadering moet zoeken. Dat is wat het werk zo leuk maakt!’’

Brigitte Orie

Brigitte: ‘’Ik werk intern op twee verschillende basisscholen in Den Haag. Ik begeleid kinderen in groepjes en individueel op verschillende gebieden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan (begrijpend)lezen, spelling en rekenen. Daarnaast voer ik dyslexieonderzoeken uit.’’

Welke creatieve, grappige dingen doe je tijdens de begeleiding?
Brigitte: ‘’De combinatie van een prachtige, zonnige dag én oefenen met geldrekenen resulteerde in… ijs! Tijdens de begeleiding gingen we samen een ijsje kopen op de hoek. En de leerling ging natuurlijk afrekenen: uitrekenen hoeveel we moesten betalen en wat het wisselgeld zou zijn. Samen aten we lekker het ijsje op terwijl we verder gingen met de andere sommen.’’

Liset: ‘’Veel! Denk aan: bellen blazen om een ontspannen ademhaling te oefenen, een ganzenbordspel maken van de spellingregels en zo veel mogelijk woordjes lezen zolang de spinner draait. Wel vind ik het heel belangrijk om een duidelijke structuur aan te houden. Dat draagt bij aan het creëren van een veilige plek voor kinderen. Daarom verloopt elke begeleiding via een vaste volgorde. Maar daarbinnen is dus van alles mogelijk!’’

Wat vind je het belangrijkste resultaat om te bereiken met leerlingen?
Liset: ‘’Zonder twijfel vind ik het belangrijkste resultaat dat ik een blij kind binnen zie lopen. Sinds ik zelf moeder ben weet ik dat je als ouder maar één ding wilt: een kind dat lekker in zijn vel zit. De kinderen die bij ons binnen komen zijn vaak onzeker over hun prestaties. Door een band op te bouwen met de kinderen én realistische doelen te stellen bouwen kinderen weer zelfvertrouwen op. Dan gaan die lastige uitdagingen opeens een stuk gemakkelijker!’’

Brigitte: ‘’Ik vind het heel belangrijk dat leerlingen zich op hun gemak voelen bij mij. En dat ze met een goed gevoel naar de begeleiding toekomen. Dat de leerlingen dan vooruitgang boeken op het geen je aan het oefenen bent is natuurlijk wat je wilt, maar nog veel belangrijker is dat de leerling zelf merkt dat het steeds wat beter gaat. ‘Ik kan dit nu wél’ of ‘dat gaat steeds wat beter’: dát wil ik een kind graag horen zeggen.’’

Wat is je grootste, grappigste blunder?
Liset: ‘’Aan het eind van de begeleiding geef ik de kinderen vaak een hand. Maar plots gaf een leerling mij drie zoenen op de wang. Kennelijk voelde hij zich heel vertrouwd. Ik heb nog nooit zulke rode wangen gezien! Ik vatte het op als een groot compliment. Leuk om erbij te vertellen; deze leerling heeft geweldige resultaten geboekt en heeft mijn hulp nu zelfs niet meer nodig.’’

Hoe schemert de mindset-theorie door in je werkzaamheden?
Brigitte: ‘’De mindset-theorie geeft weer wat we al jaren doen bij BLH: leerlingen hun talent laten inzien en juist focussen op wat je goed kan en dit inzetten om lastige dingen aan te pakken. Fouten maken horen hier hartstikke bij en daar leer je juist ongelooflijk veel van. Ik gebruik veel groeitaal en pak de leerkuil er vaak bij. De leerkuil geeft kinderen echt inzicht in hun leerproces.’’

Liset: ‘’Ik denk zoveel mogelijk vanuit een groeimindset en praat in groeitaal. Lukt iets niet? Dan kan je het nóg niet. Gisteren nog corrigeerde ik een moeder toen ze haar dochter kwam ophalen. Ze zei dat ze niet zo goed is in het doen van het haar van haar dochter. En toen floepte ik er zomaar uit: ‘je kunt het nu nog niet, maar als je oefent lukt het je vast wel’. Het meisje moest daar hard om lachen en de moeder ook.’’

Wat vond je zelf vroeger heel moeilijk op school?
Liset: ‘’Tijdens de studie psychologie vond ik statistiek behoorlijk pittig. Ik besloot niet bij de pakken neer te zitten en melde me aan voor een bijlesklas. Heel wat zaterdagen oefende ik met een groepje studenten en een tutor in de kroeg. Reuze gezellig én het leverde veel op! De universiteit nodigde me zelf uit om de master statistiek te gaan volgen vanwege mijn goede cijfers, haha. Mijn hart was ik echter al verloren aan de leer- en gedragsproblemen.’’

Brigitte: ”Midden in de klas mijn vinger opsteken om het goede antwoord te geven? Dat durfde ik niet. Doodsbang was ik dat het antwoord niet goed zou zijn… Uiteindelijk ben ik het gewoon gaan doen. En ik merkte dat het prima lukte! Bovendien bleken anderen het juist op prijs te stellen als je actief meedoet en je mening geeft. Win-win!’’